eg trur eg går inn i ein depresjon nei det gjer du ikkje takk for at du sa ifrå, og sa nei til det eg treng den stemma som seier ifrå stemma som varslar fare når humøret dalar og alt ser litt mørkt ut då seier eg til meg sjølv at dette verte for tungt nei, det verte det ikkje, seier du då stemma innafrå stemma som veit at det er kampvilje der og når kampvilja ikkje orkar då står du der og skubbar på stemma frå det indre
Ensomheten seg på Følelsen av at ingen brydde seg Ingen så Ingen hørte Var jeg så anonym at ingen så min eksistens Usynlig liksom Jeg satte meg på benken og så utover alt det vakre Mennesker skyndet seg forbi, de så ikke på meg en eneste gang
Kulden hadde bitt seg fast og sjalet varmet ikke så godt Jeg frøs Ensomheten sved langt inn i hjerteroten Skulle jeg rusle hjemover Det var ingen der Bare meg og ensomheten Sakte reiste jeg meg opp og tullet det slitte sjalet godt rundt bringa Føttene subbet og alt føltes tungt
Hjem til den lille stuen Se, der kom Ludvik løpende Han var visst kald han også Katten smøg seg inn til de kalde føttene mine og jeg strøk den over pelsen Det er godt du er her, pusen min Da blir ikke ensomheten så stor Kom, skal vi gå innenfor og varme oss ved peisen, du og jeg
Innenfor døren ser hun på bildet hun har hengt opp Det er gammelt og falmet Min kjære mann, tenker hun, og stryker over bildet, som hun alltid gjør, når hun kommer innenfor Savnet er stort, men ensomheten er større disse dager Hun har fått brev fra datteren
Flytte, tenker hun, fra alt dette Hva skal vi gjøre, lille Ludvik Ingen av oss vil vel det? Så lenge vi klarer oss du og jeg, så tenker jeg vi blir her Ensom er jeg ikke hele tiden, bare av og til, ikke sant Ludvik
Det er det YR fortel når eg er innom og ser framtidsværet Ja, av nysgjerrigheit sjølvsagt For været kan vi ikkje gjere noko med Vi kan gjere noko med oss sjølve og vår haldning til været Men kven blir ikkje oppgitt når lag på lag med snø og is detter i hodet på oss, nesten Ikkje bokstavelig talt, men du veit
Her på sunnmøre har det vore fint Fin mengde med snø – men den isen kunne vi blitt spart for No har mykje regna vekk – og regn er vi meir vant til enn flotte vinterdagar Andre stadar snøvar dei ned Og eg forstår at dei ser raudt når værmeldinga kjem og det er snø snø snø Men kva kan ein gjere då, utan om å telle til TI og hente snøskufla Trøysta, om det er ei trøyst i det heile tatt for dei som står midt i det – er jo at våren er på veg trallalalalallala Men eigentleg så hjelper det vel lite… humøret treng noko anna enn det Akkurat no er det nok mange som ynskjer snøen dit peparen gror Men, det er vinter! jaja…. nermar seg sakte men sikkert mot slutten av februar også gitt – men EIN dag meir å forholde seg til – ja – for det er skuddår må vite!
Også er det jo den gulrota då… vår vår vår Det nermar seg dag for dag Og bekreftelsen kjem når fuglane kvitrar utforbi vindauget her Det er håp om ein ny vår – om litt Flammen brenn innvendig
Kvardagslykka – kvar finn ein den Kan ein få kjøpe den eller låne den eller har ein den rett og slett utan å vite det Også er det dei som har den heile tida Men om vi leitar godt nok – då finn vi den vel?
Av og til har ein planar, og det går som smurt Andre tider går de rett i dass Det er då ein tenkjer at ein aldri skulle lagt planar Då hadde ein sluppe at det gjekk heilt skeis Men det er noko med det også Var det meininga at det skulle gå skeis At den planen ikkje skulle fullførast
Utsikt mot den svingete stien der i bildet, som er “Mørdarbakken” 🙂 En stund til vi kan gå der uten piggsko, tenker jeg.
Utsikt ned mot Skeide
Et gjemmested… mosegrodd rund her
Det er rolig og vakker å rusle her i skogholtet Så masse rart å se – selv om jeg håper litt på noen “vårtegn”…. Fuglene kvitrer i allefall
Så vakre farger
Flott å sitte på denne benken å se ut over mot Herøy havland og forbi Og når det er solnedgang er det bare enda lekrere Men i dag er det vind og regn som råder
Ned mot Ulsteinvik sentrum
Står han her og jubler?
Jeg plukker med meg flere greiner hjem for å lage noe
Og det blei et hjerte…. vi får se… vet ikke om er helt fornøyd – men kan feste noen farger i det kanskje 🙂
Det første jeg/vi går oss på, er denne våte flekken som har formet seg til dette, og som for meg ser ut som to personer, et tre og en person, eller? Hva ser du?
🚶♀️➡️🚶♀️
Til Flø
Sammen med min gode nabo, Mette
Og lite visste jeg da, at vi skulle havne oppe ved “mitt” tre ❤️
Den gode praten – og bare lytte til suset fra havet Stillheten som følger med
Klatre litt – og gi et tre en klem Det gjør godt
Så er vi der – ved treet som gir meg vemod, trøst og bare god stillhet Enighet på en måte Her er det ro Og noe “gammelt” siger inn – ved mosegrodde steiner – elva som renner
Vi er like vi to – kjenner samme roen
Bare stå der og være i ett med naturen og stillheten og freden og roen
Treet – like glad hver gang jeg kommer dit, og ser at det er der, står der like stødig
Om du høyrer meg, moder jord – naturens velde. Så gi styrke til alle dei som måtte trenge det. Send ut av din styrke, og gi energi, lys, varme og håp. Moder jord – det store univers – send bare litt av dine krefter til nokon eg veit trenger det.
Mette Josteinsdatter Kvalsvik 02.11.19
Ser du at dette er et bilde av to? Et par? To som har vært her en gang? For hundre eller tusen år siden? Det får vi aldri vite
Desse rutinene Låst fast Det er noko med det Å ha desse rutinene dag ut og dag inn Kva skulle ein gjort då, om ein ikkje hadde desse rutinene Det hadde no ikkje gått det Ein må ha noko å “gå til” Vite kva dagen bringer Lage avtalar og legge planar Planar Kva ligg for dagen i dag Ingenting Ja då er ein fri til det meste då Men rutina då Kvar er den Jau, den er i alt det automatiske Berre dei ikkje blir “for” innbitte, desse rutinene Kan ikkje gjere det før det andre, for då verte det feil Men det kan skje, at det verte feil…. Og då må det gjerast om Rutiner Kjekke å ha eller berre til besvær Ein kan undrast Men avhengige av dei, det kan ein fort verte Slik som morgon-rutina Kven har ikkje det? Eller oppvaskmaskina? Ja eg berre nevner det…. Og det er då ein rotar seg bort i system Det tek vi ein annan gong Rutiner er kjekke å ha
