det skin

 

 

når menneske veks
innvendig vekst
ryggen har vorte rank
stoltheit for eigen identitet
kampen om tilværelsen har stilna
menneske har rodd i land og gått frå båten og inn i nytt liv

det skin stoltheit
det skin glede
det skin ekte kjærleik
det skin kraft

trua på seg sjølv
den må finnast ein stad
longt der inne, om mennesket finn den
gå djupt nok
sjølvransaking
sjå deg sjølv og akseptere
det er då fjellet rasar saman –
og det skin vakkert rundt din aura

 

Mette Josteinsdatter Kvalsvik
juni 2024

 

#tankerblirtilord #etdiktomdagen #minedikt

fotfeste

 

Du veit kvar du høyrer til
Den gode følelsen når du har landa
Når du føler du har virra heile livet, og ikkje fått skikkelig fotfeste
Rastlausheit og usikkerheit
Sjølvfølelse lik null og utryggheit som styrer alt
Mistenksamheit og overtolkning øydeleggjer alt på vegen,
der du trur du høyrer til

du veit brått kvar du høyrer til, når du møter tålmodigheit og respekt
Når du får bruke den tid du treng for å føle tryggheita
Sjølvfølelsen har fått vekse og usikkerheita har sege ta,
eit lite stykke
Du veit brått at du høyrer til, når du kan få være deg sjølv fullt og heilt
Då er du heime
Heime og kan slå rot

 

Mette Josteinsdatter Kvalsvik
mars 2024

 

 

#minedikt #etdiktomdagen #tankerblirtilord

hjelp meg

 

 Kan du hjelpe meg
Eg klarar ikkje meire
Klarar ikkje lyfte blikket, finne trua på meg sjølv
Kan du hjelpe meg, gi meg trua på det gode
Gi meg styrke til å klare desse dager, med motgang og usikkerheit

 

Du har kjent på den, usikkerheita
Det som har gjort at du har følt deg så liten
Redd for å ikkje å bli likt
Redd for…
Alltid i forsvar
Eller, alltid beredt

 

Du har kjent på den, følelsen av einsamheita
At ingen bryr seg og ingen likar deg
Og du lurer på kva du har gjort
Kva er det som gjer, at akkurat du kjenner det slik
Du veit rett og slett ikkje,
ingen svar, berre mange spørsmål

 

Det kryp langs ryggen og oppover – det usynlege
Det som forteljer deg at du ikkje er verdt noko
Sjølvtilliten vaglar frå side til side
Nedbråten og knust i tusen bitar
Så plukkar du opp då, ein etter ein
men manglar bitar og manglar svar

 

Kven har teke dei, kven har knust dei,
bitane og svar av lykke
Det gjer vondt
Tårene renn som  stille elvar
Du ser opp mot himmelen og ropar stille
Hjelp meg no, om du er der oppe

 

Du tørkar tårene og hevar blikket
Ingen ser deg og ingen høyrer
Ikkje viktig, ikkje bra nok, kviskrar stemma frå det indre
Du møter blikk,
eit forsiktig HEI
Og der blant alle, så skjer det gode, du høyrer HEI frå ein annan kant
Nokon høyrde og nokon såg
Ikkje usynleg, kviskrar du

 

Kan du hjelpe meg
Eg klarar ikkje meire
Klarar ikkje lyfte blikket, finne trua på meg sjølv
Kan du hjelpe meg, gi meg trua på det gode
Gi meg styrke til å klare desse dager, med motgang og usikkerheit

 

 

Mette Josteinsdatter Kvalsvik
februar 2024

 

 

 

#minedikt #tankerblirtilord #etdiktomdagen

sjå lyset

 

 

Sjå lyset skin over mørke fjellet når
sola stig opp frå nattesøvn
Eit vakkert skimmer, det gylne rosa,
kan ikkje beskrivast, så vakkert skue
Men du ser det, når dagen gryar
og sola vaknar til skyfri himmel
Og kjem det skyar,
då fargast lyset,
med endå fleire vakre nyansar

Sjå lyset skin over mørke fjellet,
det dansar nedover bakkane
Frå tue til tue, lyset leikar,
skyggar kjem og skyggar fèr
Eit vakkert skue, heilt inn i nuet,
og eg tek det med meg med eit smil
om munnen
Nesten litt lattermild, så lett var lykka
Eit glimt av lyset,
det gylne rosa

 

Mette Josteinsdatter Kvalsvik
15. feruar 2024

 

 


#tankerblirtilord #minedikt #etdiktomdagen

trygg

 

 

Du har vorte sterk i  ditt indre
Du er stolt av deg sjølv
Krummar ikkje ryggen så fælt lengre
Du føler ikkje utryggheita som ei kappe rundt skuldrane
Føler deg trygg,
trygg i deg sjølv

 

slike ord
du er trygg
du er stolt
du er glad
du er sjølvstendig
du føler deg elska
og du elskar tilbake
kva kan være betre enn å kjenne på slik ei ro

 

Du vart vist vegen sjølv om du ikkje ville sjå den
Du vart vist tålmod, sjølv om du ikkje ville ha den
Så tok du i mot, og kjente ei indre ro,  turte sjå på livet, og du turte å gi slipp

 

Kva kan være betre enn å seie: eg elskar deg
Kva kan være betre enn å seie: eg er glad i deg
Kva kan være betre enn å føle gleda sitre
Å vite at det er trygt og godt, saman her med deg

 

Å kjenne dette,
stå oppreist også i motvind
Kjenne føtene planta godt på bakken
Stødig, men allikevel litt vaklande
Ikkje misforstå, det er berre balansen
For aller fyrste gong kjennast gleda trygg å kvile i
Å stole på, er alfa og omega

 

Mette Josteinsdatter Kvalsvik
februar 2024

 


#minedikt #tankerblirtilord #etdiktomdagen

det sæle

 

Du sit og ser ut mot det åpne
Ser mot havet, opp mot stjernene og drøymer deg til andre tider
Då du sprang med lette steg, frå stein til stein, i fjørestein
Den svale brisen av vind frå sør gjer deg døsig og draumar livnar
I solskin såg du den vakre huldra, dansa lett oppe ved hestestein

 

://:  Du veit at dagane kjem og fer
Sola kjem opp, månen like sæl
Om du er like sæl var dagen alt for fæl
Vi tek kvarandres hender og dansar rundt i ring
I glede dansar sol og dansar måne
Ingen er då like sæl  ://:

 

Du vakna raskt frå den vene draumen,
der huldra dansa ved hestestein
Den vakre himlen var brått forandra
dei mørke skyene hadde dekt det til
Verken måne eller stjerner dansa
Det var skyene som bydde opp

 

://:  Du veit at dagane kjem og fer
Sola kjem opp, månen like sæl
Om du er like sæl var dagen alt for fæl
Vi tek kvarandres hender og dansar rundt i ring
I glede dansar sol og dansar måne
Ingen er då like sæl  ://:

 

Om du kan velge, så tek du kvelden, sjølv om dagane er gode som gull
Sola byd opp ganske ofte, den dansar rundt deg og gjer deg varm
Men det er kveldane ved hestestein, som lokkar styrken i kropp og sjel
Å kanskje treffe den vakre huldra, få danse tett inn i måneskin

 

://:  Du veit at dagane kjem og fer
Sola kjem opp, månen like sæl
Om du er like sæl var dagen alt for fæl
Vi tek kvarandres hender og dansar rundt i ring
I glede dansar sol og dansar måne
Ingen er då like sæl  ://:

 

 

Mette  Josteinsdatter Kvalsvik
14. februar 2024

 

Min første dikta sang på mange år…. eller det er ikke min første på lang tid  – men den første jeg velger å dele.
Her delte jeg PINNI`s sang
Og flere sanger kan det nok bli 🙂

melodi

 

Ut
Ut i naturen
Ut å kjenne på vinden som stryk over andletet
Kjenne regnet som renn eller piskar imot
Ut, og kjenne sola som varmar,
og kanskje solstrålane spelar opp til dans
Naturen, spelar dei vakraste melodiar
Din song
Om du lyttar, kanskje høyrer du din song i naturen

 

Din song er stillheita, om du forstår
Stillheita som syng inne i deg
Du må smile
Stillheita kan då vel ikkje synge?
Jau, den kan det, på sin eigen  måte
Naturens stillheit er ein song i seg sjølv

 

Så kjem tonane på, ein etter ein, om du vil
Vinden, fuglane, havet, vatnet, bekken, elvane
Det syder av melodiar ute i naturen
Homla som susar og myggen som snik innpå
Skvulp
Stillheita sin eigen melodi ligg der, om du høyrer godt etter
Den gir indre ro og fred,
naturens melodi

 

Mette Josteinsdatter Kvalsvik
februar 2024

 

 


#minedikt #etdiktomdagen #tankerblirtilord

resignasjon

 

Av og til sit du berre og vil grine
Tårene ligg på kanten, men dei kjem ikkje lengre
Følelsar innvendig, ting som berre nesten kjem til overflata
Det bølger litt, men fossar ikkje over

Av og til er det slik, at skjoldet du har rundt deg, lagar brister
Skjoldet som er styrken din, sprekker opp, og smerte og mattheit sig inn
Du forsvarar deg som best du kan
For det er akkurat slik, det er ikkje så mykje anna som hjelper

Bruke tomheita som sig på, og snu den rundt
Bremsespora blir djupe, men du klarar det
Snuoperasjonen er vellykka og skjoldet tetnar til
Styrken er stabilisert til beste evne

Av og til skjer det, og gråten sit laust
Men det kjem ikkje ein lyd, ikkje ei tåre
Resignasjon
Du står i det, og stillheita lagar ikkje ein lyd

 

Mette Josteinsdatter Kvalsvik
mars 2024

 

 

#tankerblirtilord #minedikt #etdiktomdagen

du ville ikkje

 

 

://:
Du ville ikkje tru det, om eg fortalte deg
Du ville ikkje forstå det, om eg sa det
Du ville ikkje noko anna enn lytte, riste på haude og tenkje ditt
Du ville tru eg var gal og fortalte deg eit eventyr
Du ville ikkje tru det, det var som ein smale film
://:

 

Det ligg ei sorg som glimtvis kjem
Ei sorg, uforklarlig men også kjent
Eit anna liv, ei anna tid
Det var fullt av latter, blanda med tildekt frykt

Om du trur det, spelar vel inga rolle
Det sit i nervar i heile kroppen
Noko som var og noko som skjedde
Ufatteleg kva du gjekk med på,
og kanskje vil du at du faktisk skal tru det

At det ikkje skulle være slik, visste du vel
Men kva var rett og kva var gale
Kva var etisk og kva var moralskt
Du visste betre men lot det stå til
Trakk deg unna når det var som værst

Som i ein film, alt som skjedde
Det skulle vore filma ja, gudane veit
Du segla i full fart på ope hav, stille og vakkert og stormfullt og vondt
Men det var din kamp å roe ned, sjå til at alle hadde det bra
Bak kulissane, ingen såg
Maskeradeball, glitter og stas

Du høyrde på, for lenge sidan
Å åpne opp var som eit sirkus-show
Ei historie som i ein film
Du sa det ærligt, med store auge,
og du tenkte,
vàr det berre ein fantasi det heile

Kanskje var det fantasi og film
Ei skarp novelle frå Oslo by
Der natta skjulte det som skjedde,
og ikkje alt hadde tålt dagens lys
Du veit, for du hadde hovedrolla

 

Mette Josteinsdatter Kvalsvik
februar 2024

 

 

#tankerblirtilord #etdiktomdagen #minedikt

i ein psykopats grep

 

 

I psykopatens grep
På tåhev
Smellen når du minst ventar det
Lykka som varar eit stakke sekund,
gong etter gong
Ein leik som katt og mus…

Når du gløymer deg og senkar skuldrane
Du skulle ikkje gjort det, senke skuldrane
Å vege ord på gullvekt,
og orda ikkje er verdt sin vekt i gull
Mistenkeligheita som gjennomsyrar tid
Sa du noko gale, usikkerheita og anspentheita

Misforstod han, misforstod du, misforstod dei
Utad verdensmeister, på heimebane sykeleg sjalu
Og du visste ikkje om det, då du tok steget
Du visste ikkje noko, før du var fanga
Du visste ikkje noko, før det var for seint

Manipulerande sa nokon, alt for seint
du er ikkje verdt noko
du klarar deg ikkje sjølv
du blir overvåka utan å vite det
Då du var nedbroten,  tilintetgjort, og ikkje såg din eigen skygge, då kom styrken
Styrken du visste du hadde, men som hadde vorte lagt til side, av redsle

Du måtte
Og du klarte det
I ein psykopats grep, utan å ane det, før det var for seint
I sakte film…
Angsten gjekk saktare…

 

Mette Josteinsdatter Kvalsvik
februar 2024

 

 

#minedikt #etdiktomdagen #tankerblirtilord