repost minedikt – vår jord

 

 

Media informerar deg.
Du ser det kvar gong du slår på TV eller åpnar “lap-toppen”.
Krig, drap, naturkatastrofer, flyktningar og nød.
Du får det inn, uansett kvar du vender deg.

Du sit der hjelpeslaus.
Ser på alt det forferdelige i verda.
Du tenkjer på kva det er som skjer i verden og på vår jord.

Kvifor skjer alt dette?
Kvifor er vi så stygge med kvarandre, her på denne jorda?
Du får ingen svar.
Mennesket vil ha makt og råderett.
Eige.

Du drøymer om fred på denne jorda.
Du er vaksen opp med håp om fred.
Du ser ikkje ende på elendigheit.
Vår jord fløymar over av katastrofer og ondskap.

Vår jord som er så fantastisk.
Vår jord – vår fødestad.
Vår jord – den runde kula.
Vår jord – ei lita perle.

Du må ikkje miste håpet.
Kanskje ein dag vil alt bli bra.
Kanskje ein dag kan vi leve i lag.
Kanskje ein dag er uvenskap borte.

Du har eit liv – du er fødd her på denne jord.
Du ser at det rasar rundt deg og du strekkjer ut ei hand for å hjelpe.
Ein dag møtast hender og saman lyfter dei vår jord for fred.

 

mette j kvalsvik
(repost)

 

#repostminedikt #vårjord

repost minedikt – demning

 

 

Du bærer det inne i deg.
Du vil ha det for deg sjølv.
Tenk om nokon fant det ut.
At du ikkje strekker til.

Men demninga brast.
Eg såg det i augene dine, og du ga deg over.
Du letta ditt hjarte.
Nakent og sårt.

Ingen er feilfrie og ingen er verdensmeistera.
Ingen har rett til å døme.
Vi gjer alle feil og de kan rettast opp.
Men vi må ta det vonde første steget ut, for å kome vidare.

Demninga brast og eit hjarte er letta.
Tårene som fløymde over, har rensa det indre og gjort det lysare.
Eit skritt er tatt og det neste er i emning.
Ein vegg er riven ned og demninga mykje mindre.

 

mette j kvalsvik
(repost)

 

#minedkt #repostminedikt #demning

teskje-kjerringa…

 

 

Kan du huske teskje-kjerringa

Det var barnetv då eg var lita

Forteljinga om kjerringa som kunne gjere seg lita som ei teskje.

Kom på det her då eg tenkte om eg hadde vore lita som denne teskje kjerringa. Om eg kunne gjort meg så lita og usynleg nesten, så ingen korkje såg eller høyrde meg

Korleis hadde det vore

Ikkje så bra mest truleg

Når ein tenkjer på alle dyr som blir større og kan true ei lita teskje-kjerring på si ferd

Vips, kor var du blitt av?

 

Mette Josteinsdatter Kvalsvik

 

#teskjekjerringa #tankerblirtilord #etdiktomdagen

repost mine dikt – kalde auge..

 

 

Du møter blikket.
Det er kaldt som is.
Du ser hat og hån i augene.
Du krympar deg.
Kven fortjenar vel slike auge på seg?

Om blikk kunne drepe, ja då hadde du ligget der no, tenkjer du.
For det er ikkje noka glede i desse augene.
Iskalde og fulle av sinne.
Du kjenner dei i ryggen, og får frysningar.

Nokon har det slik.
Dei viser det vonde i seg gjennom augene.
Dei trur det, at dei viser deg styrke.
Men det kan da ikkje være styrke bak slike auge.

Augene fortel om sårheit og av sinne.
Brennande hat og ondskap.
Nei, kanskje mest av såra stoltheit.

Augene speglar det indre i deg.
Du tenkjer; om du møter dette blikket med same mynt, får du hevda deg då?
Nei.
Du smiler så vidt, med augene og munnen, og går ein annan veg.

 

mette josteinsdatter kvalsvik
(repost)

 

 

 

#repostminedikt #kaldeauge

repost minedikt – i havn..

 

 

 

I dette savnet kjennast sorgen, gleda og tankane så sterke.

Ein dag reiser vi også.

Vi tek den reisa DU har tatt i førevegen.

Du veit kva det no går ut på, mens vi sit att med undring og mange spørsmål.

Men kjensla av ei trygg reise og ei trygg havn, er der.

Når du tok det siste andedrag, kjentes der ei glede, og eg tenkte på; kva er no dette.

Da kom eg på det du fortalte ein besøkande.

Du spurte etter di mor, og den besøkande sa at mor nok er i himmelen.

Da sa du det slik; at då sit ho nok og ventar på meg no då.

Du var klar til å reise.

Og ved ditt siste andedrag, følte eg lette føter som sprang avstad.

Det vart fred og romet vart tomt.

Du for heim.

 

mette kvalsvik
juni 2015

 

 

#repostminedikt #ihavn #tankerblirtilord #minedikt

repost mine dikt – medmenneske…

 

 

 

Bryr du deg?

Du veit det har skjedd noko.

Du høyrer folk snakke.

Kanskje kjenner du ikkje vedkomande så godt,

men du veit kven det er.

Du høyrer at noko har skjedd,

men latar som ingenting.

Kva har vel det med deg å gjære?

Det snakkast, og folk veit.

Du veit, men nærmar deg ikkje.

Men det er lov, å nærme seg.

Det er ikkje så mykje som skal til.

Eit smil, eit klapp på skuldra, ein klem.

Eit blikk som viser at du ser.

Det varmar å høyre at nokon tenkjer på deg.

Ikkje tru at du pressar deg på, at du går over streken.

Blir du avvist har du vist at du allikevel bryr deg.

Gode ord varmar.

Å oversjå, late som om alt er ok, er ikkje greit.

Vær eit medmenneske.

Bry deg.

Nokon trenger ditt smil for å klare dagen.

Nokon treng at du ser.

Ikkje vær redd for å gi av deg sjølv, om det er kjente eller ukjente.

Vær eit medmenneske.

Ikkje lat som om du ikkje veit.

Det sårar, når du ikkje bryr deg.

Gi litt av deg sjølv, det betyr meir enn du anar.

 

mette josteinsdatter kvalsvik
oktober 2014
(repost)

 

#repostminedikt #etdiktomdagen #minedikt #medmenneske

 

repost minedikt – ta på skona…

 

 

Når det er som svartast,

kva gjer ein, kva gjer ein?

Ta på skona og gå ut,

finne lyset, finne lyset.

Når all energi er som blåst bort på eit blunk.

Ta på skona og gå ut,

finne ny energi.

Når alt blir til smerte og din kropp skriker NEI,

ta på skona og gå ut,

finn ditt JA i din natur.

Når ditt “opp” er blitt “nede”

og alt er håplaust tungt å bære,

ta på skona og gå ut,

finne nye lette stiar.

Når din kropp er i vater

og ditt sinn likeså,

ta på skona og gå ut,

nyt dei augneblikk du får.

 

mette josteinsdatter kvalsvik
mars 2014
(repost)

 

#repostminedikt #tapåskona #tankerblirtilord

hemoroider…

 

Kjenner du den følelsen av ubekvem situasjon?
Når du kviskrar at du skal ha ein salve for hemoroider
og du er redd nokon andre enn betjeninga skal  høyre deg
Eller når du skal hente medisinar og du trur at betjeninga tenkjer sitt
Og du kanskje har rett… dei tenkjer kanskje sitt

Men uansett då – så er vel alt like naturleg..
Om det er medisinar eller hemoroider eller anna ting og tang
Følelsen av å kviskre, er der –
og ubekvemheita er kanskje ikkje så mykje å gjere med…
Nokon veit ikkje kva ei hemoroide er,
mens andre …

Følelsen av ubekvemheit går på sjølvfølelsen/ikkje perfekt?
Visste du at hemoroidekrem kan brukast for rynker under/rundt augene..
Kanskje skulle ein prøve?

 

Mette Josteinsdatter Kvalsvik

 

#perfekt #tankerblirtilord #etdiktomdagen #minedikt

repost mined dikt – folk flest..

 

Det er ikkje enkelt å gå med rak rygg og hodet heva i dagens samfunn.
Folk flest har så lett for å døme.
Folk flest tek sin rett til å vite på forhånd.
Vite, og gi viten vidare til andre.

Folk flest veit av og til meir enn den det gjeld, veit sjølv.
Folk flest veit best?
Går du med heva hode og rak rygg?
Kanskje trur du da at du er noko bedre enn alle andre?

I følge folk flest kan det være noko i det, ja.
Men det er berre sunt å gå med rak rygg og hodet heva.
Da slepp ein verte lutrygga.
Og er ein litt lut i ryggen ein dag, da veit folk flest noko der også.

 

mette josteinsdatter kvalsvik
september 2013
(repost)

 

 

#repostminedikt #tankerblirtilord #etdiktomdagen #folkflest