Alt var så mykje betre før Du har nok høyrd den strofa nåkre gongar; “betre før i tida” Då ingenting av det som finnes i dag, var oppfunne Eller, det var vel i kjømda, men ikkje tilgjengelig Det var ei anna tid Ei fantastisk tid Men då som no, ikkje alle hadde det like bra Fattigdom fantes da også Dei som hadde mykje, mindre, eller ingen ting Klasseskilla var tydelige Dyre merkeklede lyste lang veg, og du såg med lengsel i blikket, etter den råaste dunjakka Men du klarte deg, både du og andre Fattigdom er så mykje, og har du råa til ei “vanlig” jakke – så er du ikkje fattig slik liksom Mat kvar dag, fjernsyn, videospelaren var komt i hus, og den siste tèn-åringen skulle snart ut av redet
Sorgane var nok foreldra som stod for Ikkje ungdomen Livet var der og då, og ingenting anna gjaldt Kva som skjedde heime, var ikkje tema Sigaretter og tobakk, alkohol og vennegjeng Eller bedehus og ungdomskveldar Samlingar i veners lag Piddene stod på rekke og rad Filmkveld med skrekkfilm Vekas plakat på veggen – kino eller dans – eller begge delar Jungeltelegrafen via fast-telefon – eller lappar sendt rundt i klasseromet, hemmelig Vaksen var du den gong, trudde du,,, Men det var ei anna tid Ei fantastisk tid
Åttitalet spant rundt og gjorde deg oppmerksam på moglegheiter langt der framme Og med håret rett opp og ut – hårspray som spikra det fast og svart kajal rundt augene, storma du mot framtida Det er mogleg skylappane var på – men du storma rett inn i nittitalet og utviklinga der Kven skulle tru at tida då – førte fram til alt ditte Ditte du sit att med Frå den gong då Om alt var så mykje betre før, kan vel diskuterast Men, du har vore der, og du har vore med på reisa og endringane Du veit
No er den her igjen, ventetida Men kva er det vi ventar slik på Vi har liksom rusla inn i mørket og mørketida, og det er den tida å setje ut lyslenker over alt, så det lysnar litt Lys i vindaug og lys ute ved døra Det varmar i den mørkaste tida, og vi ventar Ventar på at desember skal kome At fyrste helga i advent skal kome For kva skjer då, når det brått er den tida Då åpnar det seg ei lys atmosfære og mange blir glade og lykkelige
Det er adventstid – kalendertid – julebordtid – julemessetid og andre tider inn i ventetida Vi ventar, også er det i gang, med julebaksten og julegavehandelen Dette vi gledar oss til Og er det dette vi ventar på Julebaksten, julegavehandelen, julevasken, julemiddagar og julefestar Er det ikkje det då
Høgdepunktet på året er desember Har du tenkt noko over det Den siste månaden i året, er den som er lysast på så mange måtar Spenninga er til å ta og føle på Julegavene…… ynskjelistene florerar Får du det du ynskjer deg Adventskalendere – kva skjuler seg bak neste luke Alle julefilmar og juleseriar Blir det ei kvit jul? Det er noko magisk over denne desembermånaden Denne desembermånaden som eigentleg har eit budskap i seg – som så mange ser ut til å ha gløymt
Du har høyrt om vandringa til Jerusalem i alle dei år, Maria og Josef, dei tre vise menn, engelen Gabriel og Jesusbarnet i stallen
Men det er ikkje slik heime hjå deg lenger? Fokuset er på alt anna enn historie frå bibelen Det er kva type pinnekjøtt som skal i hus, dampa mår og alt anna godt Handlelista er lang Berre du har råa til alt som skal til for at ventetida og jula og desember skal bli så bra som overhodet mogleg Denne tida inn mot desember og forbi – ventetida og gleda og spenninga Forventningane Innfrir dei for deg Sit du igjen med ein god følelse når nyttåret ringast inn For då er ventetida over – den var over allereide på sjølvaste julafta
Denne tida som er elska av så mange Men det er kanskje like mange som ikkje elskar den – og som gruar seg til akkurat denne desembermånaden For det kostar skjorta for mange, og mange har ikkje råa til skjorta ein gong Og mange har aldri hatt ei fredeleg jul å minnast Så kanskje det er lurt å kike seg litt rundt Sjå på medmenneska rundt deg, om dei ser lykkelige ut, eller spring rundt med stress-dyret på skulderen Må ha det og må ha det, ikkje gløyme det og i allefall kjøpe det Den elska og forhatte ventetida Ja for den er ikkje til glede for alle Du veit det kostar, og du gruar deg Å overleve desembermånaden må du berre
Det er vakkert både inne og ute Stjerna har vorte tent i vindauget Ute lyser lenkene rundt hekk og trær Det er noko magisk over det, er det ikkje vel Det duftar av julekaker og varm gløgg i stova
Du hugsar godt korleis det var for lenge sidan Då du var barn og hadde adventskalender med figurar i Du berre elska det Tida før – forventningane og gleda – spenninga Når julegardinene kom opp på lisje julafta – og treet og heile stova var pynta neste morgon, på sjølvaste julafta Du verden for ei glede i eit lite barnesinn Og godt var det vel at du ikkje visste kva det kosta dei vaksne å lage til slik
Så har du vakse opp og laga dine eigne tradisjonar Dei har sklidd heilt vekk frå det som var Men du gledar deg, for dette er den beste månaden i heile året Desember – forventningar – spenning – snø og jul Du veit også at det ikkje er alle som kan feire jul, eller som ikkje feirar i det heile tatt Vi er alle forskjellige Men desember er ventetida og juletida sin månad – og lys tendast og håp tendast Om det er i eit lite barnesinn eller i eit vaksent sinn – så står håpet og gleda der – skinner så fint gjennom mørket der ute Lyset og håpet Trua på at desember leverar Og det som er heilt sikkert, i desember, er at sola snur og det går mot lysare tider
Kanskje får du eit julekort med gode ynskjer Kanskje sender du eit julekort, med gode ynskjer, tru og håp For vi trur og håpar, og lyset viser vegen Men, julekorta har vi vel slutta med, har vi ikkje Nei, nokon er der ute enno, og sender helsingar Skulle kanskje vorte flinkar sjøl også
Første advent har passert Vi er i ventemodus, trur vi Vi gjer alt anna enn å site på gjerdet å vente Vi stressar Alt som skal gjerast, alt som skal bakast, vaskast, handlast og hengast fram Ventetid Hastetid Tida spring frå oss eller meir det at vi spring frå tida? Dagane og tida kjem oss i møte, kvar dag Denne adventstida er ei god tid Den er ei mørketid der vi set ut lys og brenner meir lys inne Og vi favnar om det gode Senk skuldrane Ta deg tid til å nyte denne ventetida
Vente – håpe – glede Sjå på alle lysa som er tent rundt om Gi gode tankar, gi ei hjelpande hand Ikkje alle er like velsigna med glede i sine heimar Ikkje hast forbi, men sjå deg rundt Lys i kvart eit vindauge, i vente og håp mot det som kjem oss i møte Ventetid mot framtida Ikkje hast mot den, den kjem allikevel Ventetid, adventstid og håpets tid
fullfør… petimeter systematisk går det å sette en grense stoppe halvveis gjøre en vri ikke gjøre det fullstendig det er ikke så lett, når det oppe i hodet har laget seg et system kortene skal stå på rekke alfabetisk etter farger nøyaktighet, er slik det må være det går ikke å slurve unna nøysomhet er gull verdt gjøre det helt og ikke halvveis det går ikke – det går ikke – det går ikke får ikke puste pulsen i hundre du rekker det kontroll oppe i hodet snurrer det rundt og rundt ikke gi slipp nå – fullfør
slett slett slett kryss ut det flimrer for øynene og du sukker tungt bestille kjøpe bli lurt er det sant virker det ren medisin redningen et tastetrykk unna eller er det falske opplysninger slank på noen få dager magen er reddet rynkene forsvant magisk ti år yngre plutselig det bare rant ut av kroppen et tastetrykk unna du har sjansen nå i morgen er det dobbelt så dyrt skal skal ikke på med bremsen i en fart bare et tastetrykk unna fristelsen stå over eller det er så mye hva å velge rett eller galt hvem har rett stole på seg selv kanskje du vinner det er tingen
Eg skal frå i dag av, bli ei betre utgåve av meg sjølv Skal skjerpe meg Jåle meg til Slanke meg Gå meir tur Freshe meg og sjå minst TI år yngre ut, når eg går ut døra Eg skal bli den eg ser eg vil være, men ikkje heilt har energi til å få fram Eg skal bli slik eg var Eg skal, eg skal, eg skal… Eg startar frå i morgon av, trur eg
Om du den gongen, ante konsekvensen Valga du tok Kvalmen veller opp i deg eit lite augneblikk Så svelger du unna og ristar tonkane av Det går ikkje å tenkje på den, konsekvensen Konsekvensen har vorte til pga dine valg, og hadde du ikkje tatt dei valga då, ja, då hadde konsekvensen vore annsleis Då hadde du mest sannynlig ikkje stått der du er no Mest sannsynlig Konsekvens – kva det betyr – vegen du har valgt Klokskapen har kome sigande – erfaringar rikare Mange tårer felt og mange gleder mottatt Det går i ring, sakte fart, mens tonkane flyt utover Du har møtt deg sjølv i døra mong ein gong, og tatt konsekvensen der og då Eller, du har rygga unna, og unngått konfrontasjon Konsekvens og konfrontasjon Om du hadde vore like opplyst den gangen som no Då hadde du kanskje ikkje lært noko på reisa di då For det er vel derfor du er her, for å utvikle deg Det er berre det at av og til er konsekvensen litt vond å sjå tilbake på
korleis stĂĄ imot alt som kjem imot deg media det flyter over av reklame
det er bra det er bra for noko det er bra for noko anna det må du prøve for det og det må du prøve for det andre
sykdom og død krig og fred fattig og rik muskler og fett om du ikkje klarar stå imot nokon prøver alt og det kostar skjorta nokon prøver ingenting og står “på stedet hvil” nokon orkar ikkje og andre orkar media falske eller korrekte nyheiter kva skal du tru på og når er det du blir virkelig lurt trill rundt når du ser pengane forsvinn frå kontoen din når produktet du har bestillt ikkje leverar og skuffelsen sig på og du prøvar noko anna istaden for dei lovar og lovar og lovar noko må da ha lovnadane i seg noko må da ha virkninga du er ute etter men kva og korleis finn du fram i jungelen av alt supertilbuda pressar på frå alle kantar kjøp meg, kjøp meir og du får noko gratis på kjøpet å stå imot freistingane det er kanskje ein sport for seg sjølv ikkje alt som glitrar er gull det er ikkje mogleg å tru på at alt er sant eller er det det slike gode moglegheiter det er bra gale å ikkje hoppe på karusellen bli ti år yngre, rynkefri, ti kilo lettare, få vakkert hår ta sjansen eller stå imot stopp!
Når alt “skulle”, puster i nakken, og det snører seg rundt i brystet Det gjør nesten vondt å puste Hvor å starte Alt som “skulle” vært gjort Og du makter ingenting Du unnskylder deg litt, men hvorfor gjør du det Forklarer om alt du “skulle” ha gjort, men som ingen aner noe om, før du forteller om det Om du hadde vært litt snill med deg selv, hadde du ikke fortalt om alt du “skulle” “skulle bare, men rakk det ikke” Det som er helt sikkert, er at noe rekker du uansett Du rekker deg selv Det viktigste akkurat der og da – for å kunne i det hele tatt klare å “skulle” noe annet Så “skulle” du så gjerne… Men det får bli en annen gang
