Folk flest.

 

 

FOLK FLEST

 

Det er ikkje enkelt å gå med rak rygg og hodet heva i dagens samfunn.
Folk flest har så lett for å døme.
Folk flest tek sin rett til å vite på forhånd.
Vite, og gi viten vidare til andre.

Folk flest veit av og til meir enn den det gjeld, veit sjølv.
Folk flest veit best?
Går du med heva hode og rak rygg?
Kanskje trur du da at du er noko bedre enn alle andre?

I følge folk flest kan det være noko i det, ja.
Men det er berre sunt å gå med rak rygg og hodet heva.
Da slepp ein verte lutrygga.
Og er ein litt lut i ryggen ein dag, da veit folk flest noko der også.

 

mette josteinsdatter kvalsvik
 september 2013

 

 

 

 

 

#minedikt #folkflest #lutrygga #dikt #ordogtankar #rakrygg

 

 

 

 


 

Lev.


 

 

 

 

LEV

 

IKKJE LEV FORTIDA.

LEV DAGEN OG HA GÅRSDAGEN I HJERTET.

IKKJE LEV BAKOVER.

LEV FRAMOVER, MED DET BAK, I HJERTET DITT.

LEV FOR DAGEN OG LEV FOR FRAMTIDA.

LEV I NUET OG HA HJERTET MED.

LEV LIVET OG LA HJERTET LEVE MED.

 

 

mette j kvalsvik
september 2013

 

 

 

 

 

 

#minedikt #levlivet #lev #blogg 

Lisje engel.


 

 

 

LISJE ENGEL

 

Store blåe auge og gylne store krølla.
Engel.
Han ser ut som ein liten engel.
Så vakkert eit barn kan vel aldri vekse opp i denne verda.

 

Men engelen vokste opp, og forsvant.
Valgte ein ganske annan veg for livet sitt.
Det harde liv.
Arbeide hardt, og leve livet.

 

Men valga kosta.
Å forstå etter alle år at valga var feil, skal nåke til.
Men han forstod, og var innom tanken på eit bedre liv.
Men det var for vanskeleg.

 

Der var ikkje så mange å støtte seg til.
Valget vart å falle tilbake på det kjente og øydeleggjande.
Men engelen kom fram igjen.
Forståelsen for eigen lagnad var tøff.
Engelen tok lagnaden i eigne hender og valgte den lange reisa heim.

 

mette josteinsdatter kvalsvik
juli 2013

 

 

 

 

 

 

#minedikt #engel #lisjeengel #valg #blogg

Sommarregn.


 

 

 

SOMMARREGN

Du strekkjer deg og lyttar.
Lyttar etter været.
Og du høyrer det.
Det bankar mot taket.
Du høyrer det renner.
Ikkje noko lett regn.
Det bøttar ned.

 

Sommarregn?
På østlandet kan ein kalle det det.
Sommarregn.
Shortsver og regn passar der.
På fire veker fekk vi endeleg sommar her på sunnmøre også.
Vi fekk iallefall ei veke med strålandes sommar.
Litt skodde innimellom, men pytt, pytt.

 

Vi fekk den etterlengta sommaren.
Og då er alt dårleg ver gløymt.
Vi er slik.
Gløymer fort.
Takk og lov for det.
Men forhåpentligvis er ikkje sommaren over enda.
Sjølv om den flotte sommaren seig vekk, og vind og regn tok sin plass.

 

Vi har alltids håpet.
Og det er godt å ha.
Vi kan ikkje leve utan det, håpet.
Så om det regnar i dag, kan sommaren være like rundt hjørnet.
Det er stillt ute.
Lyttar.
Det regnar ikkje.

 

mette j kvalsvik
august 2013

 

 

 

 

 

 

 

#sommarregn #regn #minedikt #sommar #blogg

I tyngste laget.

 

 

 

I TYNGSTE LAGET

 

Det blir stundom i tyngste laget.

Ein telefon, ein beskjed, inga gledesmelding.

Då blir det i tyngste laget.

Ord blir fattige.

Kva skal ein sei?

 

At slik er det?

At no var det den sin tur?

At det var no venta?

At ein var no forberedt?

Eg sa det, at ein var no forberedt.

 

Men det nådde ikkje fram.

Ingen, nei, absolutt ingen er forberedt når noko skjer.

Då er det i tyngste laget å seie farvel.

Og skulle ha sagt farvel, både før og etter.

Det er i tyngste laget å vite; aldri meir.

 

mette j kvalsvik
 juli 2013

 

 

 

 

 

 

 

 

#ityngstelaget #dikt #minedikt #blogg #ordblirfattige
 

Ditt indre.

 

 

DITT INDRE

 

INDRE FRED
INDRE RO
DÅ HAR DU DET
HAR DU DESSE  ORDA I DEG HAR DU KOMT LANGT PÅ VEG

 

EIN ER I BALANGSE
DET INDRE STRÅLAR UTOVER
DÅ HAR EIN MULEGHEITA TIL Å SEIE CARPE DIEM
OG PÅ EIN MÅTE GRIPE DAGEN MED SIN INDRE FRED OG RO

 

mette  josteinsdatter kvalsvik
 juni 2013

 

 

 

 

 

 

 

#indrefred #dittindre #indrero #minedikt #dikt #blogg 
 

Korleis.

 

 

 

KORLEIS

 

Korleis veit du at din sorg er større enn min?

Korleis veit du at din smerte er sterkare enn min?

Korleis kan du seie kva som er rett og galt i andre sin sorg, smerte eller glede?

Korleis er det muleg?

 

Å være den som veit korleis ein skal oppføre seg, målt i tid,

størrelse og smerte?

Korleis er det muleg å gjere det mulege umuleg?

Korleis klarar du då sjølv å leve ditt tildelte liv, om du er så opptatt

av å hindre andre?

Korleis?

 

 

mette  josteinsdatter kvalsvik
 juni 2013

 

 

 

 

 

 

#korleis #dikt #sorg #minedikt #blogg #smerte #glede 

 

 

 

Vaksen.

 

 

VAKSEN

 

Du er ferdig med jaget.
Brått står det klart for deg; du står støtt.
Tankane raser, alt jaget.

Frå du er liten, jager du framover.
Skule, alder, trening, venner, opplevelser, bursdager, fester, penger og jobb.
Jaget etter å rekke alt.

Så står du der plutselig, og har rukket alt.
Det er rolig, stille og fredeligt.
Du har rukket det du skulle, hittil.

Framover er rolig.
Inget jag.
Dagane kommer og går.

Ny fase, ny tid, annerledes.
Nytes på ein annen måte.
Jaget er byttet ut med rolige dager og trygge omgivelser.

Du er vaksen, og klart deg gjennom barnet og ungdommens jag.
Du sanser på nytt.
Du er heldig, tenker du.

 

mette j kvalsvik
juni 2013

 

 

 


 

 

 

#dikt #minedikt #vaksen #nyfase #nytid #ordogtankar #blogg

Dagen.

 

 

 

DAGEN

 

Så kom dagen det vart tungt å våkne til.
Smertene som var gløymt, var tilbake.
Ikkje det at det var så overraskande, for det har hangla og gått lenge.
Men det er det det gjør, hanglar og går, heile tida.

 

Og det er det eg og andre må takle.
Kvardagshanglinga.
Eit nytt ord?
Kvardagshangling.
Kanskje det.

 

Det er på sllike dagar eg oppdagar på nytt, kvar gong, 
at eg har Fibromyalgi, og nåkre tilleggstitlar.
Det er ikkje så mykje anna som hjelper, enn smertelindring og “ro”.
Eg som ikkje har tid til “ro”.

 

Men eg har lært eit og anna etter år med smerter.
At “ro” må ein gi seg, uansett.
Ro, stillheit, inget stress, og meistring.
Smertemeistring.
Har det vorte slik at eg meistrar det meste?

 

Det er enno slik at folk ikkje trur du er sjuk, fordi du meistrar.
Hadde eg ikkje meistra, hadde eg ikkje kunne gått med hodet hevet, 
gått på arbeid, eller vist meg ute blant andre.
Slik er det berre.

 

Av og til er det eit steg fram og to tilbake.
Men som regel går det berre framover.
Så da får eg gripe dagen, meistre smertene, nyte livet
og gå eit steg fram.
Carpe diem!

 

mette j kvalsvik
juni 2013

Det er over 2 år siden dette ble skrevet, og tidene forandrer seg og situasjoner blir bedre.
Man lærer om seg selv hele veien, og takler/mestrer langs med.


 

 

Hei! 

Ønsker dere alle en flott sommerdag 🙂

 

 

 

#minedikt #dagen #smerte #etstegframogtotilbake #revmatisme #fibromyalgi #smertelindring #blogg #dikt

Årstider.

 

 

ÅRSTIDER

 

På ein dag har alle 4 årstidene våre innom.

Merkeleg.

Vinden og sola kjempar mot kvarandre, ser det ut som.

Vinden riv og slit i kleda, men den er kald, så vi pakkar tettare rundt oss.

Så kjem sola og strålar på oss, og vi lettar litt på innpakninga.

Nesten som i eventyret der sola og vinden konkurrerar om kven som er sterkast.

 

Det er over midten på april, og ein ventar på våren.

Den prøvar seg, våren, men slepp ikkje heilt til.

Det blir grønt her og der og knoppar og spirar dukkar opp over alt.

Men kulden vil ha fyrste plass, så litt hagl og snøv slepp fram.

Ja, det er voldsomme snøv og haglebyger i vindkasta.

Men sola vil være med, så ho kjem fram og tørkar det opp.

 

Hausten ligg i dvale, og har god tid på seg, før den skal trå til igjen.

Det er vinteren som ikkje finn sin plass, og ikkje vil legge seg i dvale for ei stund.

Våren vil så gjerne.

Våren vil pløge veg for sommaren.

Forberede oss alle på ei varmare årstid.

Våren kjempar mot kong vinter, og ein veit kven som vinn til slutt.

Det er så klart våren.

 

 

mette  josteinsdatter kvalsvik
april 2013

 

#minedikt #årstider #pløgeveg #blogg