Så sliten, og tonkane virrar
Gir ned eit hakk
Finn roa
Kva slags ro,
når makta ikkje rår,
og kreftene ikkje strekker til
Finn roa no, og sett deg ned
Det tek berre litt tid av og til, å sjå lysninga, og sjå denne roa
Finne den der inne i det innerste
Roe ned, høyrast ut som den enklaste ting på jord
Ikkje når det går eit hurtigtog gjennom kroppen
Ikkje går det å skru av knappen heller, då blir det mørkt, og kan skape panikk
Sjå i lyset av deg sjølv
Kjenn på det som gjer at uro vinn fram
Ta tak i det og ro det i land
Kanskje du då finn roa i ditt indre
Mette Josteinsdatter Kvalsvik
april 2024 og redigert september 2024
#tankerblirtilord #etdiktomdagen #minedikt
4 kommentarer
Nei, virkelig ikke lett å finne roa innimellom. Jeg girer meg lett opp.. Nydelig bilder, og spesielt det øverste 🙂 Helt utrolig 🙂
Tusen takk 🙂 Det er et bilde fra forrige vinter 🙂
gode ord ,jeg er flink til å finne roa ,har liksom ikke annet valg innimellom her vi for under høge fjell
Ja jeg føler jeg har blitt litt flinkere selv 🙂