Det går ei iling igjennom kroppen
Noko du ikkje føler er ok
Det er sorgens iling som køyrer hurtigtog
Du tek ikkje akkurat sorgen på forskot, for du står midt i den
Trongen til å rope høgt kjem brått føre deg, og du snur deg bort
Trekkjer pusten, og er tilbake, med eit smil om munnen
Eit sårt smil, frå innsida
Du vil ikkje dette
Men du må stå i det
Du har stått i det før, og klart det
Du klarar det igjen, du veit du berre må
Hurtigtoget sakkar farta,  og ein svak klem tørkar vekk restane av sårheita,
for ei stund
Du må stå i det, og veit at hurtigtoget ein dag ikkje stoppar på perrongen
Du ser på den åpne døra, som sakte er i ferd med å lukke seg
Toget er ikkje gått, og du hoppar ombord
Sorgens ilingar og trongen til å rope, tek ei lita pause
Det knirkar i kvar sving, og hyler når tog-vognene bremsar,
men du er ombord

Annonsørinnhold

Oversikt over salgene: De beste kuppene nå

Mette Josteinsdatter Kvalsvik
mai 2026

#tankerblirtilord #etdiktomdagen #minedikt