Tidspunktet for solens retningsskift faller i ür 2023 er 22. desember klokken 04.27 Da er det offisielt vintersolverv
Â
SĂĽ nĂĽ har sola snudd â og det har lavet ned med snø đ
Â
Lyset
KjĂŚre, alt ditt som du viser meg no â sĂĽ utenkt som mangt av det er â kan det vel hende eg ikkje forstod om du ikkje var meg sĂĽ kjĂŚr.
Eg stansa vel uviss, utan svar, som framfor eit ukjent land, om ikkje min kjĂŚrleik til deg var for meg som ei lykt i mi hand.
Den lyser meg fram, sĂĽ eg kan gĂĽ inn og gjere meg kjend i kvar krok. Det er ikkje sant at kjĂŚrleik gjer blind. KjĂŚrleik gjer klok.
Â
Halldis Moren Vesaas
Â
~¨~¨~
Â
Og, det er dagen før dagen før dagen!
đ
Det er denne dagen, før dagen før dagen, at vi har pyntet juletreet, men nĂĽ gjorde vi det for et par dager siden, fordi vi mĂĽtte sjekke om plasttreet tĂĽlte et ĂĽr til La gü⌠det holder disse dagene ogsĂĽ Neste jul blir det nytt plast-tre â bare sĂĽ det er sagt đ
Â
Kaldt i kveldinga- og snømann nummer to er klar âď¸
Â
Koselig đ
Lag dere en fin  dagen før dagen før dagen, fredagskveld âşď¸
Forberedelser mot jul, er i gang đ Og her kjem ei historie, frĂĽ nokon til nokon, den andre eller dei andre VĂŚr med om du vil, inn i adventstida, og sjĂĽ kva som skjer, frĂĽ dag til dag!
Â
********** 1 Eg er ikkje her, ropar eg Kvar er du dĂĽ, spør den andre tilbake Eg har gøymt meg, svarer eg Men eg ser deg, seier den andre Ikkje sjĂĽ pĂĽ meg dĂĽ, seier eg Eg er usynleg Ă hja, er du usynleg jaâŚ. DĂĽ ser eg deg ikkje
2 Ein kan no late som, seier den andre At ein ikkje ser Ja, det kan man, men eg ER usynleg Ser du ikkje at du IKKJE ser meg dü? Den andre høyrer at stemma vibrerar Er du lei deg for noko, spør den andre
4 Kvifor spør du om det, svarer eg Kvifor trur du eg er lei meg Fordi eg høyrer det pü stemma di, svarer den andre Pü stemma mi? Kva er gale med den dü? Eg snakkar no heilt vanleg, svarer eg Nei, stemma di vibrerar pü ein müte som gjer at eg trur du er lei deg
Â
5
Ikkje ser du meg og ikkje skal du høyre meg, seier eg Høyrer du?! Ja, eg høyrer, svarar den andre med bøygd hovud Litt süra for ü ikkje kome igjennom
Eg sit inne i eit hjørne og synes synd pü meg sjølv Tenkjer at ingen, absolutt ingen, bryr seg Skapdøra er lukka, men eg høyrer stega til og frü Vil du ikkje kome ut no?
6 Den andre spør sü vent Kom ut no dü, du har vore her lenge nok Vi er ikkje sinte pü deg Det var ikkje din feil Eg ser mot døra, og høyrer den andre gür
Â
7
Den andre veit ikkje kor lei meg eg vart Det var ikkje meininga ĂĽ knuse den fine tallerken Men eg vart sĂĽ sint i augneblinken Og dĂĽ skjedde det, eg kasta tallerken i golvet
Â
8
Sü sprang eg det eg kunne opp trappene og inn i skapet for ü gøyme meg Tenkje seg til ü knuse en sü fin tallerk Svart med gullkant pü Og det var berre eg som fekk bruke den ved bordet
Â
9
Sinnet og leid-heita byrjar sige av Kor lenge skal eg sitje her i skapet, tenkjer eg Skal eg gĂĽ ned igjen Nei, dei vil berre sjĂĽ rart pĂĽ meg Den andre og dei andre
11 Sakte meg sikkert üpnar skapdøra seg Eg har site der lenge nok Høyrer dei er nede, den andre og dei andre Eg akar pü rompa ned loftstrappa og gür inn som om ingenting har hendt Skrüe blikk men heilt stille
Â
12
Sü er alt som før Heilt til det smell neste gong Og raseriet spring opp loftstrappa og smell med døra Det klirrar i tallerkar og vibrerar i lyspÌrer Som om det var eit jordskjelv
Â
13
Skapet er som ei tenkjeboks Sitje litt trangt med lukka dør Furteboks, tenkjeboks, og litt slik til pass üt deg-boks Berre nokon vil ta seg bryet med ü leite Om ein ikkje blir etterlyst, ja dü er det liten vits i
Â
14 Og om ikkje tenkjeboksa hjelper Ja dü er det berre ü vri om nøkkelen til soveromet Dü blir det aktivitet opp loftstrappa Vitsen er ü setje nøkkelen i rette vridninga sü dei andre ikkje klarar ü lirke den ut Utspekulert kanskje, men heilt nødvendig
Â
15 DĂĽ sit eg og frydar meg pĂĽ innsida Ja, eigentleg er det vel fordi eg fĂĽr ei bekrefting pĂĽ at dei andre bryr seg? At eg er betydningsfull Heilt til dei gir opp og eg høyrer skritta ned trappa og døra til kjøkenet lukkar seg DĂĽ er det eg som mĂĽ gjere noko Og overgivelse er nøkkelen som ĂĽpnar døra Litt slukørt â men det gĂĽr an ĂĽ seie unnskyld frĂĽ bĂĽde den eine og dei andre, og for meg
Â
16 Oppmerksamheitstrengande Var eg det Ja kanskje Eg ville ha vilja mi i allefall Ville bestemme Det var vel ein av grunnane til at ein onkel av meg kalte meg ÂŤlisje-mammaÂť
18 Veslevoksen som eg var hadde ikkje dei vaksne peiling Dei var rett domme i følge mine tonkar Og eg satte büde den eine og dei andre pü prøver støtt og stadig Og fekk eg ikkje vilja mi, ja dü vart eg beint sur dü surepotte
Â
19 Kven vil vÌrte kalla det dü surepotte Var eg verkelegen sü sur Büde den eine og dei andre var nok einige om det Sjølv om eg kunne smile ogsü Mulig det var unntaka det, at smilet kom fram Nei, det er no müte pü Eg var dü alltid blid eg! Heilt til dørene small og pÌrene eksploderte
Â
20 Fantasien Eventyra vart til Drøyme seg vekk Lese sü blekket spruta Eg var flink til det Late som eg var noko heilt anna enn det eg var Søndagsmatineene med opera, kostymar og drama var høgt lista Inn i fantasiens verden
Â
21 Og ikkje nok med det Men nür det fantes verkelege ballkjolar i omløp, like opp i bakkane Dü var eg og dei andre der og kledde oss ut i dei vakraste prinsessekjolar Tenk ü ha ei mor som hadde brukt desse kjolane dü Kjolane fins ikkje lengre Vi øydela dei Eg og dei andre
Â
22 Det var fine kjolar heime ogsü Og det ü late som varte igjennom heile oppveksten Late som vi var vaksne Hadde vi berre visst Men det gode er at det var trygt Velsigna trygt var det, sjølv om eg hadde nykker som verken den eine eller den andre forstod kvar kom ifrü Skorpeblod, fekk eg høyre
Forberedelser mot jul, er i gang đ Og her kjem ei historie, frĂĽ nokon til nokon, den andre eller dei andre VĂŚr med om du vil, inn i adventstida, og sjĂĽ kva som skjer, frĂĽ dag til dag!
Â
********** 1 Eg er ikkje her, ropar eg Kvar er du dĂĽ, spør den andre tilbake Eg har gøymt meg, svarer eg Men eg ser deg, seier den andre Ikkje sjĂĽ pĂĽ meg dĂĽ, seier eg Eg er usynleg Ă hja, er du usynleg jaâŚ. DĂĽ ser eg deg ikkje
2 Ein kan no late som, seier den andre At ein ikkje ser Ja, det kan man, men eg ER usynleg Ser du ikkje at du IKKJE ser meg dü? Den andre høyrer at stemma vibrerar Er du lei deg for noko, spør den andre
4 Kvifor spør du om det, svarer eg Kvifor trur du eg er lei meg Fordi eg høyrer det pü stemma di, svarer den andre Pü stemma mi? Kva er gale med den dü? Eg snakkar no heilt vanleg, svarer eg Nei, stemma di vibrerar pü ein müte som gjer at eg trur du er lei deg
Â
5
Ikkje ser du meg og ikkje skal du høyre meg, seier eg Høyrer du?! Ja, eg høyrer, svarar den andre med bøygd hovud Litt süra for ü ikkje kome igjennom
Eg sit inne i eit hjørne og synes synd pü meg sjølv Tenkjer at ingen, absolutt ingen, bryr seg Skapdøra er lukka, men eg høyrer stega til og frü Vil du ikkje kome ut no?
6 Den andre spør sü vent Kom ut no dü, du har vore her lenge nok Vi er ikkje sinte pü deg Det var ikkje din feil Eg ser mot døra, og høyrer den andre gür
Â
7
Den andre veit ikkje kor lei meg eg vart Det var ikkje meininga ĂĽ knuse den fine tallerken Men eg vart sĂĽ sint i augneblinken Og dĂĽ skjedde det, eg kasta tallerken i golvet
Â
8
Sü sprang eg det eg kunne opp trappene og inn i skapet for ü gøyme meg Tenkje seg til ü knuse en sü fin tallerk Svart med gullkant pü Og det var berre eg som fekk bruke den ved bordet
Â
9
Sinnet og leid-heita byrjar sige av Kor lenge skal eg sitje her i skapet, tenkjer eg Skal eg gĂĽ ned igjen Nei, dei vil berre sjĂĽ rart pĂĽ meg Den andre og dei andre
11 Sakte meg sikkert üpnar skapdøra seg Eg har site der lenge nok Høyrer dei er nede, den andre og dei andre Eg akar pü rompa ned loftstrappa og gür inn som om ingenting har hendt Skrüe blikk men heilt stille
Â
12
Sü er alt som før Heilt til det smell neste gong Og raseriet spring opp loftstrappa og smell med døra Det klirrar i tallerkar og vibrerar i lyspÌrer Som om det var eit jordskjelv
Â
13
Skapet er som ei tenkjeboks Sitje litt trangt med lukka dør Furteboks, tenkjeboks, og litt slik til pass üt deg-boks Berre nokon vil ta seg bryet med ü leite Om ein ikkje blir etterlyst, ja dü er det liten vits i
Â
14 Og om ikkje tenkjeboksa hjelper Ja dü er det berre ü vri om nøkkelen til soveromet Dü blir det aktivitet opp loftstrappa Vitsen er ü setje nøkkelen i rette vridninga sü dei andre ikkje klarar ü lirke den ut Utspekulert kanskje, men heilt nødvendig
Â
15 DĂĽ sit eg og frydar meg pĂĽ innsida Ja, eigentleg er det vel fordi eg fĂĽr ei bekrefting pĂĽ at dei andre bryr seg? At eg er betydningsfull Heilt til dei gir opp og eg høyrer skritta ned trappa og døra til kjøkenet lukkar seg DĂĽ er det eg som mĂĽ gjere noko Og overgivelse er nøkkelen som ĂĽpnar døra Litt slukørt â men det gĂĽr an ĂĽ seie unnskyld frĂĽ bĂĽde den eine og dei andre, og for meg
Â
16 Oppmerksamheitstrengande Var eg det Ja kanskje Eg ville ha vilja mi i allefall Ville bestemme Det var vel ein av grunnane til at ein onkel av meg kalte meg ÂŤlisje-mammaÂť
18 Veslevoksen som eg var hadde ikkje dei vaksne peiling Dei var rett domme i følge mine tonkar Og eg satte büde den eine og dei andre pü prøver støtt og stadig Og fekk eg ikkje vilja mi, ja dü vart eg beint sur dü surepotte
Â
19 Kven vil vÌrte kalla det dü surepotte Var eg verkelegen sü sur Büde den eine og dei andre var nok einige om det Sjølv om eg kunne smile ogsü Mulig det var unntaka det, at smilet kom fram Nei, det er no müte pü Eg var dü alltid blid eg! Heilt til dørene small og pÌrene eksploderte
Â
20 Fantasien Eventyra vart til Drøyme seg vekk Lese sü blekket spruta Eg var flink til det Late som eg var noko heilt anna enn det eg var Søndagsmatineene med opera, kostymar og drama var høgt lista Inn i fantasiens verden
Â
21 Og ikkje nok med det Men nür det fantes verkelege ballkjolar i omløp, like opp i bakkane Dü var eg og dei andre der og kledde oss ut i dei vakraste prinsessekjolar Tenk ü ha ei mor som hadde brukt desse kjolane dü Kjolane fins ikkje lengre Vi øydela dei Eg og dei andre
Jeg googlet og falt pĂĽ âDet søte livâ sin oppskrift â selv om jeg har egen oppskrift pĂĽ disse⌠Greit ĂĽ prøve noe nytt! Jeg brukte en plate lys og en plate mørk kokesjokolade â Ja, for jeg doblet oppskriften!
Â
I gĂĽr kom disse til đ
Søte og gode đ
Og da blei det litt mer til julekaker her hjemme da đ Det blir nok spist!
Forberedelser mot jul, er i gang đ Og her kjem ei historie, frĂĽ nokon til nokon, den andre eller dei andre VĂŚr med om du vil, inn i adventstida, og sjĂĽ kva som skjer, frĂĽ dag til dag!
Â
**********
1 Eg er ikkje her, ropar eg Kvar er du dĂĽ, spør den andre tilbake Eg har gøymt meg, svarer eg Men eg ser deg, seier den andre Ikkje sjĂĽ pĂĽ meg dĂĽ, seier eg Eg er usynleg Ă hja, er du usynleg jaâŚ. DĂĽ ser eg deg ikkje
2 Ein kan no late som, seier den andre At ein ikkje ser Ja, det kan man, men eg ER usynleg Ser du ikkje at du IKKJE ser meg dü? Den andre høyrer at stemma vibrerar Er du lei deg for noko, spør den andre
4 Kvifor spør du om det, svarer eg Kvifor trur du eg er lei meg Fordi eg høyrer det pü stemma di, svarer den andre Pü stemma mi? Kva er gale med den dü? Eg snakkar no heilt vanleg, svarer eg Nei, stemma di vibrerar pü ein müte som gjer at eg trur du er lei deg
Â
5
Ikkje ser du meg og ikkje skal du høyre meg, seier eg Høyrer du?! Ja, eg høyrer, svarar den andre med bøygd hovud Litt süra for ü ikkje kome igjennom
Eg sit inne i eit hjørne og synes synd pü meg sjølv Tenkjer at ingen, absolutt ingen, bryr seg Skapdøra er lukka, men eg høyrer stega til og frü Vil du ikkje kome ut no?
6 Den andre spør sü vent Kom ut no dü, du har vore her lenge nok Vi er ikkje sinte pü deg Det var ikkje din feil Eg ser mot døra, og høyrer den andre gür
Â
7
Den andre veit ikkje kor lei meg eg vart Det var ikkje meininga ĂĽ knuse den fine tallerken Men eg vart sĂĽ sint i augneblinken Og dĂĽ skjedde det, eg kasta tallerken i golvet
Â
8
Sü sprang eg det eg kunne opp trappene og inn i skapet for ü gøyme meg Tenkje seg til ü knuse en sü fin tallerk Svart med gullkant pü Og det var berre eg som fekk bruke den ved bordet
Â
9
Sinnet og leid-heita byrjar sige av Kor lenge skal eg sitje her i skapet, tenkjer eg Skal eg gĂĽ ned igjen Nei, dei vil berre sjĂĽ rart pĂĽ meg Den andre og dei andre
11 Sakte meg sikkert üpnar skapdøra seg Eg har site der lenge nok Høyrer dei er nede, den andre og dei andre Eg akar pü rompa ned loftstrappa og gür inn som om ingenting har hendt Skrüe blikk men heilt stille
Â
12
Sü er alt som før Heilt til det smell neste gong Og raseriet spring opp loftstrappa og smell med døra Det klirrar i tallerkar og vibrerar i lyspÌrer Som om det var eit jordskjelv
Â
13
Skapet er som ei tenkjeboks Sitje litt trangt med lukka dør Furteboks, tenkjeboks, og litt slik til pass üt deg-boks Berre nokon vil ta seg bryet med ü leite Om ein ikkje blir etterlyst, ja dü er det liten vits i
Â
14 Og om ikkje tenkjeboksa hjelper Ja dü er det berre ü vri om nøkkelen til soveromet Dü blir det aktivitet opp loftstrappa Vitsen er ü setje nøkkelen i rette vridninga sü dei andre ikkje klarar ü lirke den ut Utspekulert kanskje, men heilt nødvendig
Â
15 DĂĽ sit eg og frydar meg pĂĽ innsida Ja, eigentleg er det vel fordi eg fĂĽr ei bekrefting pĂĽ at dei andre bryr seg? At eg er betydningsfull Heilt til dei gir opp og eg høyrer skritta ned trappa og døra til kjøkenet lukkar seg DĂĽ er det eg som mĂĽ gjere noko Og overgivelse er nøkkelen som ĂĽpnar døra Litt slukørt â men det gĂĽr an ĂĽ seie unnskyld frĂĽ bĂĽde den eine og dei andre, og for meg
Â
16 Oppmerksamheitstrengande Var eg det Ja kanskje Eg ville ha vilja mi i allefall Ville bestemme Det var vel ein av grunnane til at ein onkel av meg kalte meg ÂŤlisje-mammaÂť
18 Veslevoksen som eg var hadde ikkje dei vaksne peiling Dei var rett domme i følge mine tonkar Og eg satte büde den eine og dei andre pü prøver støtt og stadig Og fekk eg ikkje vilja mi, ja dü vart eg beint sur dü surepotte
Â
19 Kven vil vÌrte kalla det dü surepotte Var eg verkelegen sü sur Büde den eine og dei andre var nok einige om det Sjølv om eg kunne smile ogsü Mulig det var unntaka det, at smilet kom fram Nei, det er no müte pü Eg var dü alltid blid eg! Heilt til dørene small og pÌrene eksploderte
Â
20 Fantasien Eventyra vart til Drøyme seg vekk Lese sü blekket spruta Eg var flink til det Late som eg var noko heilt anna enn det eg var Søndagsmatineene med opera, kostymar og drama var høgt lista Inn i fantasiens verden
I dag mĂĽtte turen gĂĽ til Kvalsvika og Golleneset fyr
Â
Det var bare slik â pĂĽ en mĂĽte â en dragning ut mot storhavet og bĂĽra
Og det første som møter meg pĂĽ turen, er disse utegangerne đ De bare stilte seg opp â nysgjerrige og fotogene
FamiliebildeâŚ.
Â
Jeg er jo absolutt skeptisk og redd for sau generelt⌠men prøvde holde roen, og følte det gjekk bra, og sauen viste seg fra den gode siden đ Fotogene som bare det
Type altsĂĽ!
Â
Storhavet og fyret
Mellom fyret, sjela og dei sterke kreftene â¤ď¸ Kjenne styrken som brøler mot land â samle energi đ
Vakkert rett og slett
Â
Nesten som jeg følte de kom og sa âhadeâ til meg, sauen đ
Det er tirsdag morgen, og ute er det 2 plussgrader og det hagler og blĂĽser Men, det skal dabbe av og bli rolige vindforhold og ganske sĂĽ opplett ut over dagen Natten har vĂŚrt stille i mitt hode Det er det, nĂĽr man har sovet det meste av natta og ikke hørt stormen som har herjetâŚ
Â
Kjenner du deg igjen:
NĂĽr DAB radioen blir stille/faller ut, i AurvĂĽgtunnellenâŚ. (eller andre steder der DAB ikke strekker tilâŚ.) den korte tunnel-turen jeg ofte tar â og jeg vet det! Hver eneste gang! Det er ikke kontakt med nettet akkurat derâŚâŚ alltid god underholdning pĂĽ NRK P1 Møre og Romsdal â og typisk â midt i noe spennende, blir det stilt i noen sekunder som ofte føles som en hel evighet â inne i tunnelenâŚ.sendingen forsvinner â helt stilleâŚ. bare irriterende rett og slett â og jeg vet jo at det skjer â hver eneste gang! Og ute av tunnelen eller âdø-sonenâ, har de gĂĽtt videre og jeg aner ikke hva de sa eller hva som skjeddeâŚ. irriterende!!
Â
 Du har sett at det er billig bensin over alt, og har ikke tid der og da, menâŚ. SĂĽ byr sjansen seg! Du svinger inn pĂĽ bensinstasjonen og skal fylle for kr 18.45 fordi nĂĽ nĂŚrmer det seg nok slutten pĂĽ DET tilbudetâŚ. Parkerer foran pumpa, taster koda â og nĂĽr bensinen begynner renne og jeg titter opp pĂĽ tanken og sperrer opp øynene!!! Da stĂĽr det plutselig 23.45!!!! Har altsĂĽ ikke før snudd ryggen til đ Da jeg kjørte INN pĂĽ bensinstasjonen stod det pĂĽ skiltet 18.45 og i det jeg har kjørt inn og ikke ser det lenger, har de forandret prisenâ Vi stod der lange i masken jeg og en annen dame⌠SĂĽnn gĂĽr no daganeâŚ.. Og ved neste bensinstasjon jeg kjørte forbi, der stod det 18.45. Grrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrr Jepsipepsi â vi overlever uansett
Og jeg savner deg sĂĽ, gode turvennen min Det gĂĽr bra her, og savnet gĂĽr i bølger Men jeg kjenner deg rundt meg Savner ĂĽ ruske deg i pelsen Kjenne lukten nĂĽr jeg legger ansiktet ned til hodet ditt â eller lukter pĂĽ labbene dine Savner de kloke øynene dine â du ser pĂĽ meg og forstĂĽr sĂĽ godt Men det gĂĽr greit, gode hunden min Minnene ligger som tusenvis av drĂĽper rundt meg
Â
Â
Savnet av noen, det kommer og gĂĽr Kommer i bølger Og i disse tider â inn mot jul, forsterkes de kanskje, følelsene og savnet Ă savne en god venn, en god turvenn, en hund med et stort hjerte, eller ĂĽ savne andre Savnet kommer nĂĽr man minst venter det Det er en lyd, en duft, et bilde, en situasjon, som setter i gang følelsene Savn Desember Vinter Mørketid Lyset Det er godt ĂĽ savne noen â men aller helst skulle de vĂŚrt her hos oss, alle vi er glad i Jeg savner og jeg savner bĂĽde hund og katt Og jeg savner pappa Og jeg savnerâŚ.. det er lov det Livets sirkel
