Annonsørinnhold

Netthandelen tømmer lageret: Siste sjanse på kvalitetsvarer med opptil 75% rabatt

Bygda der eg vaks opp
Tryggheita ute i havgapet
Skulevegen i all slags vèr
Lite bilar – det skal seiast
Vi låg i vegkanten og noterte bilnummer!
Grusveg med masse holer – klinkekulene trilla fint

Ei grind inn på Nerland som måtte åpnast sommarstid
Eg hugsar den – grinda
Eg hugsar den lange vegen, heimafrå til Mulevika
Den varte ei evigheit den – nesten som ei dagsreise…
Turen til Golleneset fyr, der “jøtten” var skummel – nokon hadde drukna der
Bygda der eg vaks opp
No er alt forandra

Eg er vaksen og fråflytta
Bygda er vakker der den ligg ute i havgapet
Men det er liksom ikkje mi bygd lenger
Eg har forlete den
Minna ligg der igjen
I kvart fotspor som er satt der – frå barnsbein til vaksen alder
Alle stiar
All latter, sorg og tårer
Det ligg igjen der ute blant bølgene
Noko har fulgt med – tryggheit og stoltheit

Eg kjem frå kvalsvika – ei bygd ute i havet
Ingen kjenner til den, men den ligg der…
Ein gong hadde den postnummer 6099 Kvalsvikøy
Og postboksa var kanskje 57 om eg hugsar rett
Den trygge tida då vi ikkje visste så mykje om omverda
Vi visste knappast at det fantes folk andre stadar
Så ille var det nok ikkje – men for eit barnesinn var bygda alt
Vakker ligg den der – sårbar mot værets herjingar
Men folket – så fint eit folk
Og eg visste kven alle var
Alle husa,
bygda der eg vaks opp

Mette Josteinsdatter Kvalsvik
første gang delt 7. mars 2023

#repostminedikt #etdiktomdagen #tankerblirtilord #minedikt