Eg skal aldri stoppe og besøke bestefar
Du hugsar det som om det var i går, at du sa det
Så stoppa du å besøke
Ikkje heilt, men hadde ikkje så ofte tid
Flytta vekk og var sjeldant heime
Så var det brått for seint
Og du hugsa kva du hadde sagt som liten….
Prioriteringane vart så annleis i ten-åra
Vil du ikkje være med til bestefar…
Ikkje denne gongen…
Så gjekk åra
“han tollja litt” sa dei – og ikkje sikkert han kjenne deg att
Og du ville brått ikkje besøke, i vaksen alder
Du var redd – og du ville ikkje at han “ikkje skulle kjenne deg att”
Og så var det altså for seint
Minna sit att – men noko i mellom der – glapp litt ifrå
Bestefar
Mette Josteinsdatter Kvalsvik
15. juni 2026
#tankerblirtilord #etdiktomdagen #minedikt
6 kommentarer
Ikke lett når det blir sånn at de ikke kjenner igjen heller. Man blir redd, og vil unngå det. og så er det for sent 😞
Ja det er slik det er …. <3
Det er tanker og følelser som kommer – når vi slipper dem til… ❤️
Ikke sant… <3
Mennesker og minner. De vi er glade i og så kommer Tida og det vi tror vi må. Og så er det over. Men minna er der, for alt kan en ikke beholde for alltid <3
Er det nettopp?
Ikke sant… så sånn er det <3