Blåmandag på ein fredag
Våknar opp og føler meg tygd og “utigjen-spytta”
Kan ikkje hugse sist gong det var så ille
Alt smerter
Beina, ryggen, nakke og skuldre  – og fram i hender og fingre og tær
Kva har skjedd
Har eg ikkje vore forsiktig nok

Annonsørinnhold

Oversikt over salgene: De beste kuppene nå

Å våkne opp og kjenne at kvar bevegelse stikk som sylar
Ryggen brenn og skuldre svir
Føtene stikk og armane og nakken…
Knust krabbe
Det var lenge sidan
Alt eg skulle gjere i dag, det vert skrinlagt
Berre å roe ned

Det er ei god stund sidan sist eit slikt takras velta over meg, og det er berre å roe ned
Er det feil trening?
Har vèret innverknad no – med skodde og slikt…
Det er det som slår meg
Roe ned… jaja  er vel så roa ned som det går frå før
Men, eit skritt, eit andedrag, blikket retta framover og tenke positivt
Det går seg til denne gongen også!

Det er berre veldig nedtur når kroppen skrik meir enn til vanleg
Det gjer at pusten kjem takvis – og ikkje flyt på bølgene
Inhale – exhale
Det blir betre!
Det er disse kampane du ikkje ser, som køyrer kropp og sinn i kne
Også er eg der heile tida og hankar inn og stablar opp, stein for stein, mot toppen
Den usynlege kampen – dag ut og dag inn
Det blir betre!
Eg er her heile tida…

Mette Josteinsdatter Kvalsvik

#tankerblirtilord #etdiktomdagen #minedikt