litt kvar dag
berre litt altså
ikkje meir
ikkje mykje
berre litt
unne seg litt
ikkje stappe i seg
korleis klare det
når fristelsen står der og skriker mot deg
akkurat det du har lyst på der og då
smaken setter seg i alle smaksløkar
og “craving” tar makten over deg
du spiser til du ikkje orker meir
og du spiser litt til
da er du ferdig
“craving” er fornøgd
og kroppen roper etter hjelp
vondt i magen
kvalm
men du har tilfredsstilt ropet fra det indre denne gangen
ikkje fleire slike “stappe i seg”-tilfeller tenker du
heilt til neste gang
tankene surrer rundt noko du veit ligger i skapet
du vil ha det
du vil spise det
berre må ha det
neeeeeeei
jauda
og tankene og “cravingen” får viljen sin igjen
du synker sammen i skuffelse
når skal du bli sjef over eigne tanker og følelser
sukkerhungrig eller salthungrig
det skjer noko uansett
og når du minst forventer det
eller du planlegger det
og det går over styr
enda en gang
kroppen dirrer av sjokkartet fornøyelse
magen roper etter hjelp
alt for mykje
aldri meir

Mette Josteinsdatter Kvalsvik
17. september 2025

#tankerblirtilord #etdiktomdagen #minedikt