den vonde tida kjem og fer
når det vonde står på som mest, er det inga lysning i sikte
det vonde herjer og øydelegger
vonde tanker smyg inn i alle ledige krokar og lager det tungt og trått
det vonde er så vondt at du ikkje aner det
ingen utvei og det baler på seg
men brått ser du ei lysning
eit lite gløtt av noko nytt der framme
det letna, litt etter litt

det vonde siger av, sakte men sikkert
ikkje at det er så veldig enkelt
men det vonde gjer ikkje så vondt lenger
noko anna kom inn og overtok tida
det vonde mista taket
når du ser tilbake på det, forstår du det, på ein måte
at du ville grave deg ned
men heldigvis gjorde du det ikkje
du stod dagane av og kom deg vidare

Mette Josteinsdatter  Kvalsvik
30. juni 2025

#minedikt #tankerblirtilord #etdiktomdagen