Får brått panikktankar Det knyter seg i brystet Er på veg i ei ukjent retning Inn i det vanskeligaste? Alderdomen… det sig på Gamal…? Ikkje enno, men..
Det føles brått vanskeligare Det var ikkje det før, vanskelig? Då heile livet låg framom og tankar ikkje dvelte ved framtida Så lenge til! Notida for tiår tilbake var “her og no”-følelsen Bekymringar for framtida låg på andre ting Arbeid, familie, venner, kjærestar, økonomi osv Framtida var ei evigheit til
Sjå på det som noko fint Erfaringane står i kø Tenk på alt vi veit i dag Det vi ikkje visste då, ja det veit vi betre no Bekymringane vi ikkje hadde då, har komt sigande på i dag Gamal – ikkje heilt der enno.. Men følelsen av at noko skjer, er der
Gamal – det er når ein har passert 90? Det er lenge til! Ung til sinns i ein aldrande kropp Vi er der vi er – uansett – på veg Vi kjem etter Det gjeld å ikkje dvele ved det – men stå i det og leve livet Men kva skal det bli av mèg når èg ikkje klarar meir Er det plass då? Er det plass til oss?
Det kjem så brått Styrken berre er som blåst bort Resignasjon og kjensla av vemod Kjenner at tankane vandrar dit dei ikkje skal
Nappar dei opp og skyver dei ut Ein etter ein fell dei frå For er det ein ting å ikkje orke no, så er det å hanke opp enda ein nedtur
Kampen Ta det her og no Akkurat her og no i sekundet Om ikkje…. ja då veit ein ikkje heilt utfallet
Nappe ut ein etter ein, og skyve vekk Jobbe med tankane Være sterk Være modig Være tålmodig
Det går seg til sakte men sikkert Kampen og kampane ligg i hopetal – brikkar som støtter opp fundamentet Sjå opp og fram – ignorer smerte så godt det let seg gjære
Bite tennene saman og smile Smile! Då er halve jobben gjort….
“Gjør oss ferdig med…” men det er vel det vi gjør… Gjør oss ferdig og hopper galant inn i februar med storm og glede 😀
Siste dagene – i går og i dag – og jeg gjør meg ferdig med de – siste turene ute – ei treningsøkt på Aktivsenteret og Årsmøte med koret mitt, Cervix vocales Jepsipepsi!
Sånn… da var det gjort… januar 2023 er nesten historie….
Baksida av medaljen Det er ikkje så mange som har innblikk i den Kanskje like greit det – at det ikkje er allemanseige Den pussast og passast på – både framsida og baksida Kanskje mest framsida? Det er det som er synleg i allefall Kva som pussast på innsida, veit ein mest om sjøl Men ein kan skimte av det i augene
Sine egne tanker Øynene sier det Du er velkommen Akseptert En gang falt det seg slik Valgene var vanskelige og tunge Men egne tanker og egne valg Selvstendighet
Øynene sier det Du er velkommen og akseptert En gang falt det seg slik Tungt å se tilbake Nåtiden er det gode Og valgene var de riktige Stolt
Valgene Øynene Det falt seg slik Og det var slik det måtte bli Bekreftelsen du måtte ha Anerkjennelsen for det du valgte Og øynene sa det hele Helt inn til hjarte og forbi
Lørdag og søndag…. Det blåser og regner Ikke så ille i går som i dag… I dag knaker det mer i husets fire vegger Turen i går var fin – ei lita runde vi er vant til å gå – hunden og jeg – og senere på dag, også C var med på en liten runde Godt å lufte seg – bevege kroppen litt, få vind i ansiktet
Utsikt utover havlandet mot kvalsvika ytst ute – der de mørkeste skyene ligger…
Godt å lytte til bruset fra elva
Skummet lager formasjoner i vannet
Og under her… en kjole? Hva ser du?
Et øyeblikks nesten glimt av en vårfølelse…
Søndagen er mer en slik “blåsbortdag” som det var hos
Det blåser kraftig i Hundremeterskogen, ogOle Brumm seg av sted for å ønske alle vennene sine en riktig god Blåsbortdag. I løpet av dagen og natten opplever de flom og tordenvær. Nasse Nøff flyter av sted på en stol, og huset til ugla blåser ned. Men sammen klarer vennene å hjelpe hverandre gjennom stormen
